بيريږي چې  رحمې يي را نه ونه خو ري

توبه چې سړي وږي شې

عبدالحي مسافر چې خوراك ته په غوصه شي!

كه يي لږ نور زور كړي وايي  سحته خبرابې به يي پيښه كړې وايي

سمه  مبا ركه ګيره د ې وه

كاشكې ته خو لږ ښايسته وايي په ځان ملنډې وهل هم كله كله ښه وې

سخت به ځان ته خوشحاله وې

تسل او فر از خو پيږ نۍ  ددو نورو ملګرو نومونه زما هم ندي ز ده  

د ډئ اې اي وركشا پ

باي دي لوله اغاصيب پريږ ده يې نور

اغاصيب باي دې لوله

خاموش صيب پاڅون دې شا ته ډير خطر ناك ولاړ دې

پاو څومره غته خوله دې ده

چارواكي تارياك سوځي خو كروند ګر يي اوس هم كري

دغه تارياك په هلمند كي د دولتي چارواكو له لوري  د هلمند په يوه برخه كي نيول شوي دي  چي اوس يي چارواكي سوځي

هلمند

په هلمند كې برتانويان ميشت دي  دوي خوراډير ې اوبه څښي بل 

د هلمند تاريخي ځايونه

دبُست كلا او زموږ ملګرو ميله په دي ور ځ مو خورا ساعت تير شو

عزيز تسل ، عبدالودود هجران،  صالح محمد صالح ،اوعزيزاحمد شفع

شوخك !مي و راره دي

وصال

دموسي كلا ښار

دموسي كلا ولسوالۍ دښار يوه څنډه چي ما شومان يې هم موږ ته حران وو

دهلمند پوليس

په هلمند كي ماشومان هم پوليسي كوي


كم عمره پوليس

 

به هلمند کی دا سی لیونیان هم شته

دا هغه لیونی ده چی  دهلمند ولایت به یوه هدیره کی یی اوسیږي  دغه سپي ددي ساتنه كوي

لونۍ 

لاندي عكس هم وګوري او دا هم زه ور ته وايم چي ولاكه يو هم ښايسته وو خو مينه پال مي نه پريږدي هر وخت ر

 عزيز اخمد تسل دپاڼي چلوونكۍ

تاسو په خپله پريكړه وكړي مطع الله مينه پال وايې زه تر تا ښايسته يم

مطع الله مينه پال

ځلمی حبیب زی

 

*** 

له تورو سترګو د باڼه چاپېره

لکه جرګې ته پښتانه چاپېره 

لکه يو ياد به دې ساتمه پکې

جانانه کړم به درنه زړه چاپېره 

که یې زما د خيال مورچې نیولې

غمونه ستا مې کړل خواره  چاپېره 

پرون یې  لاس  د يارانې راکاوه

نن مې دي واړه له کاله چاپېره 

زما خيالونه د غزل ماشومان

وږي،نهر له تناره چاپېره 

       

ځلمی حبیب زی

خال دې د سپين جبين پټی ګرو کړی

غم د ليلا رانه  زړګی  ګرو  کړی 

نه په خندا نه په موسکا پوهيږې

تل د زما د ژوند سپرلی ګرو کړی 

دا شېخ!مې حق پکې ذره نه بولی

وايي جنت مې ځای پر ځی ګرو کړی 

د کور او کلی درته  څه  ووایم

پوله په پوله مو مرګی ګرو کړی 

بیا چې ځلمی په شونډو سپک يادوی

چا دې د سرو شونډو وښی ګرو کړی 


 

مرغان هم میلی کوی

     

خوښ مې جانان به در ته وويايم

زه به دومره مينه دركړم چي دنيا به شي هيرانه

نور ه څنګه مينه در كړم خو خپل ځان مې در ته وويل

دښاپيريو په محل كي

ټولې دعا ګاني دي قبولي شه

دښته دي شي ټوله ستا په خوله ګلاب

لاس دي راكړه

زما لا لۍ زما همځولي

مورجاني ور مې كړه زارى در ته كومه

 

عباس

عباس چي دومره ښه اخلاق خداي په ما شوم توب وركړي چي مه يې كړه پوښتنه

عباس

عباس چي دمره ښه اخلاق خداي په ما شوم توب وركړي چي مه يې كړه پوښتنه

شوخک نوید جان چی کور نۍ ټوله ورنه پوزي ته راغلي ده

وگوره سهاروختی  صالح محمد صالح  اومطيع الله مينپال خپل مخونه پريمنځي حال داچي  لمر مو په سر ولاړ دي

صالح او مينه پال

صالح  او تسل چي په دغه ورځو كې هغه سيمې ته تللي وو كو م چي اوس ښه ډير طالبان دي  ناوه ولسوالى ياد

صالح اوتسل

څومر ه خواږه خوږه راګورې

لمن دې نيسنه چي زړګۍ در واچومه

مرغان م د زړه خواله كوي

كاشكې د لوړو غرو كجېر وايې

وزر مي مات واې چي مې نه ليدا يې غمونه

 

يو مې كتا ب زړګۍ راخوړين كړ

بل كبر جن جانان سلام نه راكوينه

 

انځور ګره ښاپيرۍ

تر ګلونو لاندې ځانګي نه ماتيږي

زما دستر ګو تاوان راكړه

ستا دراتلو لار ته مې ډير ډير كتلې دينه

تا دغمونو په در شل كې

خيالونه

كه د زړه حال مې در ته وويل

يوبه هيران شي بل به چيغه كړې مينه

مينه د هوا په څپو كې

خوله مې د خولې له پاسه كيږده

ستر ګې دي پټې كړه حيا ماله راځينه

 واخله

راځه چي دواړه لاس په لاس شو

طبعت

الوالولولو

 

تصويرونه

پاس د اسمان په لارو راشه

دا كوزي لاري بيلتانه نيولي دينه

الوتل

 

لپه دي جانانه چيري تشه تشه نشي

ياپه كي اوبه راكړه ياپكي دعا

لپه دي جانانه چيري تشه تشه نشي

ياپه كي اوبه راكړه ياپكي دعا

              

دهر رواكار نه مخكي بسم الله ويل لازيم دي

داوبوپه ځاي مي ويني د زړه وركړي

چي موسم د بهار راغي باغ دبل شو

اه خدايه

الله الله

nnhj

نظر يې نكړي

جانان مي خوب مي ليدي چي مړ ومه زه

په چيغو كلي خبروي ما ويښه وي له خوبه


خدايه په كوم ګناه كړيږم