پخير راشي
اي جادوګري مېنه ناكې نجلي لږسلام خومي په سركوشونډوواخله،نه پوهيږم چي زه ولې تاته دكتلوتوان نلرم،دشپي په تياره كي همدغه سوچونه كوم چي ستا دكتلو لپاره داسي چل زدكړم چي ښه ډير دي سترګوته وګورم پدي هم نه پوهيږم چي زه دي ولې دښايست صفت نشم كو لاي ،لومړي مي دجادوګري په نامه ونومولي خوګوره راته غوصه نشي دجادګري لفظ مي ځكه استعمال كړ چي ستاپه هرنظركي سم جادوپروت دي زه دي په هره اداء نينه، نينه كېږم، تل به مي زړه غوښتل چي درته يوداسي ليك وليكم چي ټوله مينه مينه وي تخيل مي دشپي زړه څيري كوي همداغواړي چي داسي توري په قلم وتړي چې دهر توري نه دسيپڅلې ميني رنګ پورته شي ، خولاتراوسه مي داسي توري پيدانكړل چي ستازړه دي اوبه ورباندي وڅښي اوزمادي هم تنده ورباندي ماته شي زمادرازوغوټۍ دزړه پرانيستي ليك مي ډيراوږدغزيدلۍ نه غواړم چي ليك مخته ونيسي وايم پريږده چي ښه يوبل ته وګوروخبري مي هم زړه نه غواړي زه وايم پريږده چي ټولې ګيلې اورازونه مو په مخامخ كتوكي اوبه شي،
په هغه ورځ مي په شونډوبيدريغه مسكاخوره و ټول سندره سندره وم ددي درك مي نشوي كولې چي ولې داسي دخوښۍ په زانګوكي ټالونه خورم دتصورپه هنداره كي بمي كتل هيڅ داسي سوچمي نكوې چي تابه زما په لور دسفر مو زي په پښوكړي وې ،جالبه داوه چي لادي داوږدولاروكردونه له بڼون نو پريو تي چي مادي ښه ديدن وكړ،
خويوڅه چي دي ماته پريښول دا دي ښه ونكړل د هغه زاړه سراي په منځ او نورو هغولاروكي چي ورباندي مو تګ راتګ ووپه قدم قدم دي راته يوه زړه راښكونكي خاطره پريښوده په تيره بياچي هغه دلاري منځ كي چي دي دستړيااحساس وكړ كله چي مي تر شاه وكتل نودلاري منځ كي ناسته وي ويل دي كور ته څومره لار پاتيده
داهر څه ماژړوي هغه څومره خوشحالې چي مي كړي وه هغه هرڅه ولاړل غمونه مي دوه تول شول داچي تا برته زه دبلتون غيږ ته وروسپارلم اوراته ویل دي دخداي پامان
كومي لكني چي نوم نلري هغه زما خپلې دي