غزل

                                      شپه ده، ستړي اميدونه راسره دي
                                        د خواږه جانان يادونه راسره دي

                                        تنهايي ده زړه نرى نرى خوږېږي
                                       څه ساړه ساړه اهونه راسره دي
                                         څومره خواره ناكراره زندګي ده
                                       څه نيمګړي ارمانونه راسره دي
                                       زه يم شمع ده، يادونه د جانان دي
                                      هو زګېروي شته او دردونه راسره دي
                                       شمع باد سره غږېږي او ما ښيي
                                        وايي ښه ده سوي زړونه راسره دي

                                     زړه ارام شي پرې اختياره! خوب يې يوسي
                                         شكر ستا يو څو شعرونه راسره دي.