نيږدېده چې په شعاع صحت بد له شي!
په دي ورستيو كي هلمند ولايت د مطبوعاتو په برخه كي خپله لمن تر ډيري كچې اوږده وغزوله نوي مجلې اخبارونه له چا په راووتل همدارنكه د مطبوعاتو لپاره ښه پيراخه كار وشو آن يوه (۳۴)كسيزه ډلګۍ ژورنالستان وروزل شول، دنوى نسل سترګې وغړيدې، پرله پسې دځوانانو غونډي اوادبي ناستې وشوې،هم دارنګه يوبل نوي څه چې اوس مهال بااحساسه ځوانانودژورنالزم يامطبوعاتو په بركه چي نوي يې په كار پيل كړي او غواړي چي په دي برخه كي دنړۍ سره سيالي وكړي هغه دوبلاګ (شخصي پاڼه )چلو ل دي كه څه هم وبلاګ نوي نه دي خوپه هلمند كي دايونوي ګام دي چي يوشميرځوانان په پښتوژبه ويبلاګونه چلوى دهلمندورستي تودي پيښي همدارنكه په ټولو برخوكي نوي اوپه زړه پوري مطالب خپروي اوهره ورځ دهلمند اوسنى حالات په ليكل شوي بڼه انځوره وي په هلمند كې لومړۍ ويبلاګ د(سيند)په نامه جوړ شو، چي اوس يې شميره شپږوته جګه شوي ده په دي وخت كي يوشمير ځوانانو مټې رانغښتې دې يوه لحظه هم نه غواړي ارام كينى غواړى دهلمند دځوان نسل لپاره خپله ټوله انرژي دهغوي د سيواد دلوړېدو په لړكي مصرف كړي ،ترڅودوي هم خپلې منګولې په خپل كتاب خښې كړي ،موخه مې داده، دلومړي ځل لپاره په هلمند كي د (پويا)په نو يوه ازاده ميا شتينۍ مجله ديوه كال له پاره وچليده چي ددرى ليكنو تر څنګ به يې كله نا كله يو پښتو مطلب هم خپروۍ،ورپسې د((پګړۍ)) په نوم يوه ازاده او ناپيلې دري مياشتينۍ مجله دادب پالو ځلمو په مټوپه خپلو ارزښتنا كو ليكنو دهلمند نوم په ډيرو ځايو كي ياد كړ ، چي په اوسنيو وختوكي دښه اوږده عمرنه پس د خلكو ترګوتو رسيږي آن يوولس مياشتې داقتصا دي او يولړ نوروستونزوله امله وځنډيده ،ورپسي د(روغتيا پلوشې) په نوم مجله چې په لومړي ځل په يوڅودولتي ايدارو كي دمامورينو په ګوتو كي واړول شوه ، لومړۍ ګڼې ته په يوڅه قلمي غلتيو سربيره بياهم دخلكو تنده زياته وه ځكه چې زياته برخه يې د روغتيايې مطاليبووه ،(دروغتيا پلوشي) چي د روغتيايې مطا ليبو سره سره يو لړادبي ټوټي اوشعرونه هم خپره وي ،نوموړي مجله چي د بست دولتى روغتون په ما لي لګښت لاتراوسه په ټاكلۍ وخت له چاپه راوزي ،چي د(۸۵ ) كال د رې يمه ګنه يې زما تر ګوتو هم راورسيده ددي ګڼي پوښتۍ په اسماني رنګ چاپ شوي وه، لومړي پاڼه چي مي كله واړه وله نو په سريزه كي ليكل شوي وو(بعداز سلام)اوبياهم دفارسي مطا ليبو په منځ كي يو څود پښتو ليكنې هم ليدل كيدل خو كله چي د مجلې منځ ته ورسيدم نود پښتو مطاليبو مور بوره شوي وه، زه كوم تضاد د پښتويا درى سره نلرم ځكه دواړي ژبي دافغانيستان رسمي ژبي دي خو دا كه څوك غواړي چې خلكو ته خدمت وكړي هغه دا مانا نه چې په هره ژبه شيونه خپروې بايد دهغه ځاي په ژبه وي ترڅو هغه وګړي ورنه پوره ګټه واخلې دا چي دهرې ګڼي په پنځوسو مخوكې دپښتو ليكل شويو مطاليبو پله سپكه وي،نو تاسي څه فكركوي ؟ زما له نظره دا به يو نو ع زياتى وي چي موږ يې دخپلو ځانو سره كو ،داګوټه يوواځي هغو كسانو ته نيول كيږي چي دروغتياپه اړه معلومات لري اوبيا يې دخلكو ترغوږونه رسوي كه ووايم چي دپيسو كټلو لپاره دشپي هم وخت لرودمريض د ماعناتو لپاره هم وخت لري خو دومره نشي كولۍچي يو څوكرښي وليكي ،د مجلي مرستيال هم د پښتو مطالبو په اړه وويل چي ګواكي پښتانه ډاكتر صاحبان يو څه ټمبل ښكاري
خپله دچلوونكي ليكنه