عالمه دادخداي خدايې ده
زه په دنياجانان مي تورې خاورې شونه
سلام سلام په تا سلام دي
اوعجب اسلام دي چې مي نكوي پوښتنه
اول دي وو اخيردي نه وو
په نيمه خوا يارۍ دي ډير ستومانه شوه مه
عالمه ټګه زمانه ده
يار له لسټوڼي وركوي منګول ساتينه
عالمه بده زمانه شوه
دمورپه غيږكي ماشومان سترګې وهينه
ياري دشنې لښتي ګذاردي
اوچي چاخوړه لي رنګ يې ځاي له نه راځينه
نن مي تر سترګوسترګو كيږي
يابه په لاروې يابه اوس راشې مينه
ماويل زه به ورته ژاړم
جانان دورايه ستر ګې سرې نيولې دينه
اول مي كله كله غم وو
اوس مې كتاب شو مشغولاپكې كومه