ددی اونۍ مشاعره
ددي اونۍ مشاعره
نن جمعه دچنګاښ په (۲۹)دهلمند ولايت دبست فرهنګې ټولنې د ځوانانو ليكوالانوشاعرانو په ادب مينوله خوادتيرپه شان يوځل بيايوه آزاده مشاعره دځوانانودمدريت دغونډوپه انګړ كې ژړ مازديګرپيل . ترتياره ماښام پوري وغزېده ،دهلمنددبست فرهنګې ټولني دابي بانډارشاعران 
دهلمنددشنه سيندغاړي ته كوچ كړي وداځكه چي دسيندشاوخواشنه فضاټوله سندره سندره وه طبعت ښكلي وهرڅه شاعرانه و، هلمند ښه پراخه سيندلري دي سينددټول هلمندزړه لښكرګاه ته نوې بڼه وركړي يوي خواته شين تخته ځنګل اوبل لوري ته پراخه قيرسړك لري سړك ته څيرمه شين څمن هم شته چې هرمازديګرپه سلګونوښاريان په دي ښكلي طبعت كي ناست وي څوك په سيندكې لمبوكوي اوڅوك هم دخلقت ستاينه كوي ،په دي زرينه اوښكلي فضاكي ډيرلږپاتې شوايله! څلوراونۍ مو دسيندپه غاړي كي دشعربانډارته ډډي وهلې وې ، داځل مودهغه ځايه ځكه بيرته كډه په شاه كړه چې هلته نورسيلانيان ډير وسړك ته نيږدي ودموټروشوردغزلوخوندواخست،نور نشو توانيداي چې هلته غزليزبانډارپه مخ بوزواونه موشوي كولاي چې طبعت په غزلورنګين كړو،ددي اونې مشاعره دځوانانو په خپل فرهنګې ځاي كې په پوره برياليتوب سره ترسره شوه ، شاوخواشل شاعران راټول شوي و
، په لومړي سركې د نثرپه برخه كي دالياس داعې لنډه كيسه اوداحمدشاه پاڅون يو ژانرچۍ دپلش ترنامه لاندي دمينې په ډسك كې وايرس په كميپوټركې په هنري جملوځاي پرځاې شوي و، دلاسوپه پړه كولوښه بدرګه شو،دواړوشاعرانواولنډه كيسه ليكونكوښه روان نثرونه ناست بانډارته واورول ورپسي دنثرپه برخه كي محمداسماعيل شريعت يار هم خپل اوبوته ورته روان نثرولوست ،دماښام ترلمانځه ورسته ددرويش دورانى په يوه دري بيتيزه شعر مشاعره پيل شوه ،
موسم بدل شوښاي تللې مارغان بيرته راشي
وخپل وطن ته دكډوالوكاروان بيرته راشي
بيلتونه داځل نودي عمردمره لنډشه چې زه
په لمن سترګې پاكوم اوجانان بيرته راشي
درويشه داسي به ونشي چي زموږهديري
سپينګيرى وګرزوي ټول اوځوانان بيرته راشي
ورپسي يوځل بيادشعرپه هينداره كې كي الياس داعي وبريښدۍ چې لاندي غزل يې ملګروته واوروله ،
خـــداى دي دداســـې غمــــــــــازشته وسوځي
خداى دي يې په سروغرمـــــوكې تله وسوځي
كله به خــــداى رحــــــم په زړه كـــــــى وركـــــړي
پــــــــــــرمـــــوږبه كلـــــه ښــــــــكلي زړه سـوځي
پرشـــــــتوتاســـــــــــوورتـــــه لاروښــــــــــياست
دجام ســــــــــــرٌكۍ څنډي مــــــوخوله وسوځي
مــــــــــــــوږبخت دښـــــــــــــــــكلودنصيب نه لرو
تــــاوده زړګي مـــــــــــــــونورتـــــــــاوده وسوځي
ازل پـــــــــــرې شــــــــونډې دجام نكړې بــــوسه
چــــــيرته (داعــــــي) به ستـــــــاكــــاته وسوځي
دمشاعري يوڅونوري غزلې هم ستا سو مخ ته ايږدم چې وربانديې خوږژبودزړه وينې څښلي دي شپې ورباندي سباكړي ،ددي جملې نه يو هم احمد شاه پاڅون دي دغزل يوڅو كرښي يې دادي
غـــــــــــــــــزل
تاچه زماپه لورراتلوڅه قســــــــــَـــــمونه وكړه
ځكه مې اښكوبيادغاړواميـــــــــــــــــلونه وكړه
دجانان يادمې په زړګى كي په قطارتيريدي
ناځوانه غم پري څوځانمرګــــــي شان بريدونه وكړل
دظالم قبرته دكوروكړي داســــــــــــــــــــــــــــــــي وايې
يوموږزړيږونوروغم كـــــــــــــــــــــــــــــــــې اتڼونه وكړل
دلاورپرديس هغه نازك خيال شاعردي چي هر شعريې نوي رنګ لري ښكلاپكې نغښتې وي رنګينى لري تل دميني ځورپكي راټول شوي وي دايې هم دشعريوه نيمه برخه ده
څه ووايم
دلته مو سندر ي په سلګو باندي بدلي سوې
دلته خو شحالۍ وې په غمو باندي بدلي سوې
دلته چي نفرت پرمحبت باندي حاكم مينم
دلته دزړو ميني په پيسو باندي بدلي سوې
دلته ډيري پيغلي كونډي سوي دي دپلار پركور
دلته پښتنې وې ليونو باندي بدلي سوې
دلته تادرخي اثار هر چاتر وسه لوټ كړله
دلته كلاګاني په مرچو باندي بدلي سوې
دلته چي دهر يو ه دوه مخي رنګ ته وګورو
دلته زموږ هيلي ارمانو باندي بدلي سوې 
دلته مشران مو ديو بل په سيالۍ ظلم كړي
مشاعره دشريعت يار يه شعر په داسې وخت كې پاي ته ورسيده چي داسمان مخ دځليدونكو ستوروډك وو.